පිපෙන්න පුළුවන්ද මට මලක් වී – අහිමි සිතකට සුන්දරත්වයක් වෙන්න.
වහින්නට පුළුවන්ද මට හඬමින් – වියළුණු හදවත් සීතල කරන්න.
ඉරක් වෙන්න පුළුවන්ද අඳුරට – නොදැන යන මඟකට එළිය දෙන්න.
ඉදෙන්නට පුළුවන්ද මට බතක් වී – කුසගිනි දරුවෙකුගේ බඩ කට පුරවන්න.
හිතේ සඟවාගත් කඳුළු බිඳක් – ප්‍රීතිය මුසු හිනාවකට හරවන්න.
රැඳෙන්නට පුළුවන්ද කඳුළු පිරුණ ඇස් අතර – ආදරේ කණිසමක් වෙලා.
තනිවෙලා හඬන ලෝකයට – මිතුරෙකු වෙලා සැනසීම දෙන්න.
පිපෙන්න පුළුවන්ද මට මලක් වී – අහිමි සිතකට සුන්දරත්වයක් වෙන්න.
මරණයත්, ජීවයත් අතර හුස්ම ගන්නා – බිඳුණු හිතකට ජීවයක් වෙලා.
නිදන්න පුළුවන්ද මට සොඳුරු සිහිනයක් වී – නොසිතූ නොලැබූ සතුටක් තුළ ගුලිවෙලා.
ගැයෙන්න පුළුවන්ද මට හඬක් වී – ලෝකයම එකතු කරන ගීතයක් වෙලා.
මටත් හැකි නම් මේ ජීවිතේ – සුන්දර ලෝකයක් තැනීම වෙනුවෙන්ම දිවි දෙන්න.
ම. ග. බ. සෙනෙවිරත්න – ශ්‍රී ලංකාව
Facebook Comments Box
