දුටුවේද ජීවිතයේ අනිතබව
පුදදුන් මලකින් දල්වූ පහනකින් කියනා…
ගලනා වෙසක් සඳ එළියෙන්
අහුලා වියැලී වැටුන බෝපත්
පිරිසිදු කළ පහන්
පුරවා අත් තෙලින්
දල්වා පහන් වැට…
විසිරුණු පරමල් පසෙක ලා
පැනින් දෙවූ සුදුමල්
පුදකළෙමි මුනි සිරිපා මුල…
බුදුකුටිය පසෙකට වී
අනන්තවූ බුදුගුණ සිහිපත් කරමින්
කළෙමි බුදුසමිදුනට පුදමන්….
හද පිරුණු බැතියෙන්
යොමු කළෙමි මා නෙත් යුග
මෙත් මුදිතා කරුණා ගලනා
ඒ බුදු ඇස දෙස…
බලා සිටින්නාසේය මා දෙස
අපරිමිතවූ කරුණාවෙන්
අසන්නාසේය බුදු පැනයක්…
පතුරන්නේද මෙත්සිත්
වෙහෙර මළුවෙහි රැදුන
හිතවත් අහිතවත් සැමට එකසේ…?
දුටුවේද ජීවිතයේ අනිතබව
පුදදුන් මලකින් දල්වූ පහනකින් කියනා…?
සවන් වැකුනු එකදු බණපදයකින් හෝ වටහාගත්තේද අරුතක්
නිවන් මගට දොරගුළු විවර කරනා…?
නමදිමි දියනදුනි යළිත් බුදු සිරිපද
පසක් කරගත් බව කියන්නට
වෙසඟෙහි නියම අරුත….
අජන්තා දයාරත්න – ඇවොන්ඩේල්
Facebook Comments Box
