හමන මද නළ වැදී අවදිව
අරුණ උදයම පියඹලා
සුපිපි ලියමල් ගොමුව සැරසුව
සමනලිය ඔබ කොහිගියා…
සිනාසී පා මුතු දසන්
විදා ඉඳුවර නෙත් කැලුම්
ආදරෙන් මුදු තෙපුල් මිමුනුව
සමනලිය ඔබ කොහි ගියා…
සඳ එළිය වූ මගෙ ලොවේ
මිණි පහන දැල්වුණු පැලේ
නිවා රහසෙම අඳුර දී මට
සමනලිය ඔබ කොහි ගියා…
සුරංග දසනායක – ඩනිඩීන්
Facebook Comments Box
