புதிய நாட்டில் காலடி வைக்கும் ஒரு மாணவனின் மனதில் கலந்த உணர்வுகள் நிறைந்து இருக்கும். தன்னுடைய கனவுகளை நனவாக்கப் போகிறோம் என்ற உற்சாகத்துடன், ஒரே நேரத்தில் பயம், தனிமை, சிரமம் ஆகியவையும் தோன்றும். “புதிய வாழ்க்கை” என்பது எப்போதும் சவால்களால் நிரம்பிய ஒரு அனுபவம்.
முதலில், அந்த நாட்டின் மொழி, பண்பாடு, உணவு, மக்கள் , அனைத்தும் புதிதாக இருக்கும். வகுப்பறையில் பேசப்படும் உச்சரிப்பை புரிந்துகொள்ளப் சில நாட்கள் பிடிக்கும். தாய்மொழியில் பேச பழகிய மனம், திடீரென ஆங்கிலம் அல்லது வேறு ஒரு மொழியில் பேச வேண்டிய கட்டாயத்தை எதிர்கொள்கிறது. இது ஒரு பெரிய மாற்றமாக தோன்றினாலும், காலப்போக்கில் அதுவே ஒரு கற்றல் அனுபவமாக மாறுகிறது.
வீட்டிலிருந்து தூரம் வாழ்வது இன்னொரு சவால். அம்மாவின் உணவு, அப்பாவின் அன்பு, நண்பர்களின் நகைச்சுவை, இவை அனைத்தும் நினைவில் மிதக்கும். புதிய நாட்டில் சமையல் செய்து சாப்பிடுவது, தானாக எல்லாவற்றையும் பராமரிப்பது வாழ்க்கையில் ஒழுக்கத்தை கற்பிக்கிறது. அதே சமயம், தனிமை பல நேரங்களில் மனதை தாக்கும். ஆனால் அந்த தனிமையே மாணவனை வலிமையாக்குகிறது.
புதிய நண்பர்களைச் சேர்ப்பது ஒரு முக்கியப் பகுதியாகும். பல்வேறு கலாச்சாரங்களில் இருந்து வரும் மாணவர்கள் ஒரே வகுப்பில் சேரும் போது, உலகத்தின் பல்வேறு முகங்களை அறிய வாய்ப்பு கிடைக்கும். ஒவ்வொருவரின் அனுபவமும் புதுமை நிறைந்தது. சிலர் புரிந்துகொள்வார்கள், சிலர் தொலைவில் இருப்பார்கள். ஆனால் அனைவரும் ஒரே இலக்கை நோக்கி பயணம் செய்கின்றனர் – அதுவே கல்வி.
வாழ்க்கையின் பொருளாதாரப் பக்கமும் இங்கே பெரிதாக உணரப்படும். வீட்டில் பெற்றோரின் ஆதரவுடன் வாழ்ந்தவர்களுக்கு, திடீரென தாங்களே பணம் சம்பாதிக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும். பகுதி நேர வேலைகள் மூலம் அவர்கள் சுயநிறைவை அடைகிறார்கள். இவை அவர்களுக்கு எதிர்கால வாழ்க்கையில் தேவையான நம்பிக்கையையும் அனுபவத்தையும் அளிக்கின்றன.
புதிய நாட்டில் வாழ்வது ஒரு சோதனை மட்டுமல்ல; அது ஒரு வளர்ச்சி பயணம். ஆரம்பத்தில் சிரமமானதாக தோன்றினாலும், காலத்தால் அந்த சிரமம் சக்தியாக மாறுகிறது. புதிய சூழலில் தன்னைப் பொருத்திக் கொள்ளும் திறன், உலகத்தைப் பார்க்கும் பார்வையை விரிவாக்குகிறது.
இறுதியில், மாணவன் உணர்வது என்னவென்றால், “நாட்டை மாற்றினாலும், கனவுகள் ஒன்றே”. வாழ்க்கை எங்கிருந்தாலும் அதைப் பொருத்துக் கொள்ளும் மனநிலையும், கற்றுக்கொள்ளும் ஆவலும் இருந்தால், புதிய நாடும் ஒருநாள் நம் வீட்டாக மாறிவிடும்.
By Sithari Thanya Ranawaka – Auckland







